Connect with us

De dochter van Diana kreeg lymfeklierkanker

Persoonlijk

De dochter van Diana kreeg lymfeklierkanker

Vorig jaar juni werd bij Jada (12), lymfeklierkanker geconstateerd. Jada werd direct opgenomen in het Prinses Maxima Centrum en heeft inmiddels na een zwaar traject haar laatste chemo gehad. Moeder Diana vertelt aan Dochterz over deze heftige periode in hun leven.

Menstruatiepijn
‘Jada had al een paar weken buikpijnklachten, maar gezien haar leeftijd dachten wij dat haar menstruatie op gang moest komen. Toch namen we haar voor de zekerheid mee naar de huisarts voor controle. De huisarts vertrouwde het niet en stuurde ons door naar de kinderarts in het ziekenhuis. Hier werd een aantal onderzoeken gedaan en een buikecho gemaakt. Op het moment dat de kinderarts met twee assistenten de klapstoeltjes uitklapte en vroeg om plaats te nemen wist ik dat het foute boel was: we kregen te horen dat Jada een tumor in haar buik had.’

Medische molen
‘De volgende dag al konden we terecht in het Prinses Maxima Centrum in Utrecht. Hier werd na een bloedtest, mri scan en een biopt onze ergste nachtmerrie bevestigd: Jada had het Burkitt Lymfoom, oftewel lymfeklierkanker… Ze werd direct opgenomen en de volgende dag startten we met de behandeling. Het plan was een traject van veertien weken met vijf zware chemokuren. Bij de laatste buikecho bleek er echter nog steeds een tumor te zitten. Hierdoor moest Jada nog eens vier chemokuren ondergaan. Dit was een hele heftige periode met veel onzekerheid.’

‘Van zielig doen word ik niet beter’
‘Jada had heel goed door hoe ernstig de situatie was, want ze zag bij ons het verdriet en de onmacht die we voelden. Als ouder sta je echt met je rug tegen de muur en kun je alleen maar toekijken wat ze allemaal moet ondergaan. Gelukkig heeft Jada alle chemokuren heel goed doorstaan en is ze hier nooit heel ziek van geweest. Haar eetlust werd wel minder en drie weken na haar eerste chemo begon haar haar uit te vallen. Ik heb haar mooie haar, hoe moeilijk ik dit ook vond, er toen zelf afgeschoren. Ondanks alles bleef Jada positief, dat bewonder ik zo aan haar! Haar uitspraak gedurende de hele periode was: ‘Ik kan wel zielig doen, maar daar word ik niet beter van’.’

KanjerKetting
‘Ik had er wel eens over gehoord: de KanjerKetting, met van die vrolijk gekleurde kralen. Bij de spoedopname in het Prinses Máxima Centrum kreeg ook Jada deze ketting. De verpleegkundige hielp Jada met het rijgen van de eerste kralen: de letters van haar naam, een kraal met het ankertje van de hoop en een kraal met het logo van de Vereniging Ouders, Kinderen en Kanker (VOKK); de vereniging die de KanjerKetting aanbiedt. Tijdens het rijgen las ik de folder die bij de ketting hoort met de mooie kralen in verschillende vormen die je moet ‘verdienen’: voor elke vervelende behandeling een kraal. Dat was wel een moment waarbij ik flink moest slikken. Ons kind was écht ziek! Het liefst wilde ik de kralen uit haar handen grissen en door de lange ziekenhuisgang gooien… Ik vond het zo oneerlijk! Toch bood de ketting juist ook troost en Jada liet hem aan iedereen zien. Kinderen vinden de ketting vaak geweldig, de meeste volwassenen schrikken wel als we uitleggen waar al die kralen voor staan. Vrijdag 21 februari jl. heeft Jada de allermooiste kraal gekregen. Kraal nummer 203, de kraal voor het eind van de behandeling: de bloemenkraal! Dé afsluiting van een ontzettend nare periode.’

Dankbaar
‘Ik ben zo dankbaar dat het Prinses Maxima Centrum bestaat met al hun specialisten en geweldige medewerkers. Het is een plek waar je als ouder nooit hoopt te komen, maar als je dan toch met de ziekte te maken krijgt is het wel echt de beste plek om terecht te komen. Onze dochter is dankzij de specialisten daar nu weer beter, hoewel de angst en onzekerheid voor de toekomst natuurlijk blijft. Momenteel wordt ze nog regelmatig gecontroleerd, en dat zal de komende jaren ook zo blijven. Met Jada gaat het nu erg goed. Ze wil niets liever dan haar gewone oude leventje weer oppakken. Ikzelf heb de hele afgelopen periode van mijn werkgever de ruimte gekregen om niet te werken, zodat ik 24/7 bij Jada kon zijn. Momenteel probeer ik het werk weer op te pakken, maar dit lijkt helaas makkelijker gezegd dan gedaan. Nu deze achtbaan langzaam tot stilstand komt besef ik pas waar we in hebben gezeten. Ons onbezorgde leventje is voorbij, en zal nooit meer hetzelfde zijn.’

Like je ons al op Facebook?

Omhoog