Connect with us

Twee moeders: hoe leuk is dat?

Persoonlijk

Twee moeders: hoe leuk is dat?

Na een relatie met een man slaat bij Julia (39) de twijfel toe of ze nu op mannen of op vrouwen valt. Ze schrijft zich in op een datingsite, waarna ze in contact komt met Dagmar (44). Wanneer ze elkaar voor het eerst zien worden ze op slag verliefd en een week later wonen ze samen. Inmiddels is het elf jaar verder en heeft het stel twee prachtige dochters: Saar (7) en Roos (5). Julia vertelt aan Dochterz welke keuzes ze moesten maken om hun kinderwens in vervulling te laten gaan en hoe mensen reageren op hun droomgezin.

Wie o wie
‘Toen we jaren geleden onze kinderwens bespraken moesten we meteen al een lastige keuze maken: wie zou het kind dragen? Dit was echt wel een ding, en hadden we niet 1,2,3 besloten. Omdat dit de eerste keer was dat ik op een vrouw viel, had ik er eerlijk gezegd ook nooit over nagedacht dat dit iemand anders zou zijn dan ik. We hadden gelukkig al vrij snel de overeenkomstige wens om alle twee een keer een kind te dragen, de vraag was alleen wie eerst? We waren allebei nog jong, maar Dagmar was ouder. Na lang wikken en wegen zou Dagmar toch ons eerste kind dragen.’

Op zoek naar een donor
‘Natuurlijk moesten we ook een donor vinden. We stonden op de wachtlijst voor een anonieme donor, maar eerlijk gezegd wilden we liever niet anoniem. We wilden openheid voor onszelf en ook voor onze kinderen later. Maar ja…  Hoe kom je aan een donor? Er ging een half jaar overheen toen ik op een avond wakker schrok van Dagmar. Ze kwam thuis van een verjaardag en sprong bij me op bed! “Ik heb ‘m!! Ik heb ‘m!!” riep ze! Ik sprong op!! “Wie??” Dagmar kwam bij me zitten en vertelde over de man met wie ze gecarpoold had. Ze had hem verteld dat we een donor zochten en deze man zei dat hij hier toevallig al eens over na had gedacht. Hij wilde graag donor zijn als het hem gevraagd zou worden. We zochten zijn website op en werden dolenthousiast. Het was echt de perfecte donor, en na vele gesprekken en afspraken hebben we uiteindelijk ook echt voor hem gekozen.’

Goed team
‘Dagmar was vrij snel zwanger en negen maanden later werd Saar geboren. Van tevoren vond ik het best spannend of ik wel moedergevoelens zou krijgen, maar gelukkig voelde ik me direct op en top moeder. Ik heb Saar vanaf het eerste moment direct bijgevoed, zodat Saar niet alleen afhankelijk was van Dagmar. We waren echt een heel goed team! Twee jaar later werd Roos geboren en waren de rollen omgedraaid. Ook toen liep alles weer gesmeerd. Twee keer moederliefde, die dochters van ons hebben maar mazzel!’

Open en eerlijk
‘Saar was 2,5 jaar toen ze voor het eerst vragen over ons begon te stellen. Wij hebben altijd afgesproken open en eerlijk tegen de meisjes te zijn. Ze weten dus ook dat er een donor in het spel is. Mooi gevolg hiervan was dat onze kindjes toen ze kleiner waren niet vadertje en moedertje speelden, maar ‘mami, mama en de donor!’

Reacties op school
‘Inmiddels zitten Saar en Roos allebei op de basisschool. Hier zijn ze de enige kinderen met twee moeders. De meeste kinderen reageren direct heel enthousiast en soms zelfs een beetje jaloers als Saar en Roos erover vertellen. Soms is het ook wel een beetje lastig voor ze om uit te leggen hoe het zit. Vooral Saar kan de ingewikkelde, herhalende vragen ook wel vervelend vinden. Toen ze net in de middenbouwgroep kwam bij wat oudere kinderen, bleven ze haar maar vragen stellen. Wij besloten toen een spreekbeurt te houden voor haar klas om uitleg te geven over ons gezin. Na de spreekbeurt vroegen we wie er nog allemaal een gezin heeft dat buiten het standaard plaatje valt. Dat waren er best veel. Nu zien ze ons gewoon als een van de vele moderne gezinnen die er zijn. Dat is het mooie van deze tijd en dit land, het is heel normaal om buiten de norm te vallen.’

Is dat je moeder?
‘Natuurlijk krijgen we zelf ook regelmatig vragen en dat is helemaal niet erg. Sterker nog, ik wil juíst dat mensen vragen wat ze willen weten. Afgelopen zomer waren we op vakantie in Thailand. De mensen zijn hier super open over gender issues, maar van de samenstelling van ons gezin snapten ze helemaal niets! Ze vroegen zelfs heel indirect of Dagmar mijn moeder was… zo ongemakkelijk! Onze dochters lachten zich gelukkig rot!’

Eigen boek
‘Ik voelde heel erg de behoefte om onze ervaringen van mij af te schrijven, en dit heb ik dan ook gedaan. De leuke en minder leuke kanten van ons leven zijn inmiddels gebundeld in ons eigen boek ‘Saar, Roos en de mama’s’. Ik zeg bewust ‘ons boek’ omdat ik weliswaar de verhalen geschreven heb, maar Dagmar, Saar én Roos de tekeningen hebben gemaakt. Het is een luchtig boek geworden met autobiografische korte verhaaltjes over het dagelijkse leven van twee lesbische vrouwen en hun twee dochtertjes. We zijn heel trots dat we dit met z’n vieren hebben kunnen maken.’

Like je ons al op Facebook?

Omhoog